فهرست بستن

نگاهی به اسناد و مصوبات نشست سوم

مجید مشیدی

اتحاد نیروهای انقلابی کمونیست و چپ ایران

چند هفته پیش در ای- میل شخصی خود، اسناد ومصوبات نشست سوم اتحاد نیروهای انقلابی کمونیست و چپ را که از طرف آقای بهرام رحمانی ارسال شده بود را دریافت کردم. چندین بار این نوشتار شصت و نه صفحه ی را مطالعه کردم. در وهله اول بسیار خرسند شدم که بالاخره بخشی از افراد و سازمانهای چپ انقلابی به ضرورت یک وحدت عمل مبارزاتی پی بردند.

نکاتی در ذهنم تجلی شد و لازم دانستم که به اطلاع اعضای  شورای هماهنگی این تشکل برسانم.

مطالباتی که مردم از جمهوری اسلامی می خواهند به مرحله پیچیده ای رسیده است. در ماههای آینده که فرا روی ماست این مطالبات با پیچیدگی های بیشتری همراه خواهد بود. نظام جمهوری اسلامی یقینا در حل این تضاد عاجز است مگر اینکه شرایط بیرونی  آنها را مجبور به عقب نشینی در مقابل این خیزش های مردمی کند.

در این مرحله از مبارزه نقش اپوزیسیون – چپ انقلابی- می بایست برجسته و تعیین کننده باشد. ودر راستای تشویق مردم برای رسیدن به هدف نهایی ( سرنگونی جمهوری اسلامی ) عمل کند ودر نهایت تمام مهارت های خود را به عنوان یک عامل تغییر در جهت ایجاد چالش و انگیزه در مردم را به کار بگیرد و در این عمل از قوه ابتکار و ابداع مطابق با شرایط فعلی جهان بهره ور شود.

پس از شکل گیری اتحاد انقلابی نیروهای کمونیست و چپ ، این تشکل می بایست ازتوانمند یهای بالایی برخوردار باشد. آیا قادر به برنامه ریزی کار انقلابی و توسعه مبارزه در سطح بین المللی وبالاخص در داخل کشور است؟ معمولا مشکلی که در این مقطع از وحدت نیروها بوجود می آید، قبول مسئولیت اجرایی از طرف اعضا است. دیدگاههای این اتحاد انقلابی پیوسته به وضوح ارائه داده شود و توده مردم را از تصمیمات و برنامه ها خود مطلع کنند که در اصل همین عمل باعث بوجود آوردن اعتماد توده ها خواهد بود.

انگلس می گوید”هرپیشرفت نیروهای انقلابی در نبرد، تشدید نبرد از جانب مرتجعین راایجاب می کند و بالعکس. این مارپیچی است که به پیروزی یک طرف بر طرف دیگر منتهی می شود. تلاش برای پیدا کردن راه سوم برای اجتناب  از این دیالکتیک، نهایتا به معنی واگذار کردن پیروزی به مرتجعین است، زیرا تشدید نبرد از جانب آن بی پاسخ می ماند” پس باید گفت یکی از وظیفه اساسی این اتحاد انقلابی نیروهای کمونیست و چپ تهیج وبسیج و سازماندهی انقلابی و هدایت مناسب جنبش مردمی علیه جمهوری اسلامی است.

به طور خلاصه ارتباط در این شرایط خطیر با داخل کشور به طور سیستماتیک برقرار شود وخیزش های مردمی حضور فعال وهدایت کننده ای مطابق مصوبات و تجربیات خود به عهده بگیریم. وبه هیچ وجه تحت شرایط تحمیلی حرکت نکنیم.

پیچیدگی مناسبات بین المللی وسیستم های سیاسی-اجتماعی و اقتصادی در قرن اخیر، راهبرد اصولی و منطقی خود را طلب می کند. باید توانمندی و آمادگی داشته باشیم که سیستم ها را همانگونه که هستند، تجزیه و تحلیل کنیم نه تحت تأثیر شرایط بین المللی! قادر باشیم تا آنها را از زوایای مختلف مورد مطالعه و برسی قرار دهیم وبه صورتی هدفمند با آنها برخورد کنیم.

این وظیفه دشوار نمی تواند به طور مؤثر به انجام رسد مگر اینکه شما قادر به استفاده از تمام فنون و ابزارهای جدید چه از لحاظ تئوری و پراتیک باشید.

ایجاد اتحاد نیروهای انقلابی به طور واقعی نه صوری، افراد  و سازمان های که صاحب دانش ویژه ای هستند را به سمت خود جلب می کند، یعنی کسانی که صاحب خلاقیت و شناخت کافی به مسائل پیچیده جهانی اند و برعکس افرادی را که هنوز در کوچه پس کوچه های پایان قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم پرسه می زنند را دفع می کند این یکی از نقاط مثبت اتحاد نیروهای انقلابی واقعی است. باید بگویم که حذف موانع موجود بر سر راه مبارزه با ارتجاع جمهوری اسلامی، تاثیر خاص و منافع و چالشهای مربوط به خود را به همراه خواهد آورد به طور خلاصه می توان گفت که همبستگی یک پارچه ای را برای اتحاد نیروهای انقلابی به ارمغان خواهد آورد که پس از سرنگونی نظام واپسگری جمهوری اسلامی یعنی در دوران انتقال بسیار راه گشا خواهد بود.

توسعه مبارزه در نیروهای چپ در حال شکل گیری است، همانطوری که ارسطو در بیش از دو هزار سال پیش گفته است “توسعه یک ابزار و وسیله نیست بلکه دارای تمامیتی در ذات خود است” پس توسعه مبارزه جریانی پایان ناپذیر رشد، خلاقیت و نیل به اهداف مشخص در مبارزه است. و همچنین در این زمینه کنفسیوس نیز این فلسفه از توسعه را می پذیرد و معتقد است که ” توسعه با تفکر آغاز می شود و به همه سطوح جامعه تسری می یابد. “

به همین جهت به نظر نگارنده، استراتژی رشد و توسعه اصولی مبارزه و خارج شدن از شیوه های مبارزه سنتی، باعث بقاء و در آینده تقویت نیروهای چپ خواهد شد. می بایست شدیدا از ساختار های گذشته که امتحان خود را پس دادن وجواب رد گرفتند، پرهیز کرد!

با آنکه مطالب نا گفته بسیار مانده ،برای مراعات اختصار به سر نتیجه کلی می روم برای همه افراد و احزاب کمونیست و انقلابی ( متاسفانه بخشی از آنها برای این نشستها دعوت نشده بودند و این خود سئوال دیگری ایست که امیدوارم شورای هماهنگی پاسخ گو باشد) که در جلسات حضور نداشتند فرض است که به شیوه کار و وظایف این مجموعه در این مرحله حساس مبارزاتی پی ببریم.

در پایان باید بگویم، تشکیل اتحاد انقلابی نیروهای کمونیست و چپ و یا به هر نام دیگر که باشد، رویکرد بلند مدت رشد مبارزاتی شناخته شده است.

دست همگی شما عزیزان را به گرمی می فشارم.

دسامبر 2003