هموطنان!  یک بار دیگر نمایش عوام فریبی انتخابات ریاست جمهوری در جمهوری اسلامی سازماندهی شده است. تمام سیستم های  ارتجاعی نظام در تلاش اند تا با وعده های دروغین در دوره جدید توده های مردم را پای صندوق های رای بیاورند و برای نظام اسلامی ، مشروعیتی  را دست و پا کنند. نیک می دانیم که هر کدام از منتخبین شورای نگهبان به عنوان رئیس جمهورتعیین شود، تنها یک مجری فرامیان رهبر خواهد بود. افکار عمومی در خارج و داخل کشور آگاه اند که این نظام برای توده های مردم  چیزی جز بردگی و فرودستی نیاورده است. در جمهوری اسلامی، سی و چهار سال سرکوب ، سی و چهار سال مقاومت و مبارزه گسترده مردم را بهمراه داشته است. توده های مردم سال هاست که  به واقع رای خود را به نظام جمهوری اسلامی داده اند و آن: سرنگونی کلیت نظام جمهوری اسلامی  است.

طی سی و چهار گذشته؛ مردم علیه افکار،عقاید، سنن و روابط عقب مانده مبارزه کردند و فعالانه در صف مقدم مبارزات گوناگون قرار گرفتند. در کوچه و خیابان، کارخانه و مزرعه، مدرسه و دانشگاه قوانین غیر انسانی جمهوری  اسلامی را به هیچ گرفتند. در زندان ها تسلیم نشدند و شلاق و سنگسار و اعدام از عزم آنان در مبارزه علیه مرتجعین اسلامی نکاست. گشت نظامی گله های حزب الله برای کنترل و سرکوب و باز حرکت مردم، نتوانست روحیه شورشگری و مخالفت توده های مردم را کاهش دهد.

اما مرتجعین حاکم و نیروهای مسلح آنان دست از تلاش نمی کشند و مانند انتخابات های گذشته، دیدگاه مخرب "انتخاب بین بد و بدتر" را اشاعه می دهند. در سال 1388 با تبلیغ همین دیدگاه عده زیادی از مردم را پای انتخابات رژیمی که بشدت در میان مردم منفور بود، کشیدند و در نهایت با تقلب شخص مورد نظر رهبر را به عنوان  رئیس جمهوراز صندوق ها بیرون آوردند و در اولین فرصت توده های بپا خواسته علیه این تقلبات را  با خشنونت سرکوب کرد و جامعه  یک بار دیگر بهای گول خوردن خود را داد که دراین نمایش انتخابی شرکت کردد. مردم خودشان ، تاوان چنین دیدگاهی را پرداختند. وظیفه نیروهای آگاه و رادیکال جنبش است که از ماهیت جمهوری اسلامی به طور مستمر افشاگری کنند و نشان دهند که ضد بشری بودند این نظام یکی از ستون های موجودیت نظام است و در دیدگاه ها و تک تک سلول های همه جناح های آن بافته شده است و به ما یاد آوری می کند که در این نظام اصلاح طلب و اصولگر هر دو در حفظ نظام تلاش و کوشش دارند!

همه مردم در سی و چهار سال گذشته این حقیقت را با تمام وجود تجربه کرده و به چشم دیده اند که حقوق اولیه توده های مردم از درون صندوق های رای جمهوری اسلامی بیرون نخواهد آمد و عملکرد نظام جمهوری اسلامی با تغییر نگهبانان آن عوض نمی شود. با این وصف، یک عده ای در خارج کشور که داعیه آزادی و برابری را دارند، به گرم کردن تنور این انتخابات ! کمر بسته اند. اما باید گفت: این مطالبات، صرفا پوششی است برای مشارکت! مشارکت در تائید رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی و خریدن آبرو برای نظام است. در واقع می خواهند میان خودشان و رژیم یک پل آشتی بزنند.

نظام جمهوری اسلامی، عامل اصلی ستم بر  توده های مردم و نقاض کننده حقوق بشر در ایران است. عضو بودن در کنوانسیون حقوق بشر بین المللی، ماهیت این رژیم را تغییر نمی دهد و فقط حکم رنگ و لعابی براعمال ضد بشری خود خواهد زد. مگر بسیاری از دولت ها - چه اسلامی و چه غیر اسلامی- این کنوانسیون را امضا نکرده اند؟ همه برای رنگ و لعاب زدن بر چهره کریه خود اینکار را کرده اند. امروز، صحنه سیاسی جامعه را دو جریان در تقابل با هم رقم می زند. رژیم جمهوری اسلامی به همراه دارودسته های گوناگون مرتجع اش؛و طرف دیگرمیلیون ها انسان ستمدیده، از جمله کارگران، دانشجویان،جوانان، زنان و روشنفکران قرار دارند. وارد شدن تمام اقشار جامعه به میدان رقابت های درونی حکومتی و مضحکه انتخاباتی آنان، انرژی مردم را به جای مبارزه علیه جمهوری اسلامی؛ در جهت بقای جمهوری اسلامی به کار می اندازد. در مدت سی و چهار سال مردم انواع ترفند های نظام اسلامی را تجربه کردند و بیش از همه درخرداد 1388 ره آورد نوینی برای ایشان بود که در چارچوب این نظام به هیچ وجه امکان انتخابات آزاد وجود ندارد و این رژیم در تمامیت مانع جدی در روند توسعه و پیشرفت ایران است و در نهایت باید سرنگون شود تا مردم بتوانند به دمکراسی دست یابند. توجه مردم در دو دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد به ابعاد تخریب زیر بنای اقتصادی و عدم افزایش تولید ملی انکارناپذیر است. فرهنگ عدم اعتماد به نظام اسلامی در سراسر جامعه، در شهر و روستا به چشم می خورد. مردم نبایست مجاب فضای ارعاب رژیم در آستانه انتخابات شوند و فشارهایی که رژیم برای مشارکت مردم ایجاد می کند را جدی بگیرند و تهدید سردمداران رژیم که چنین می اندیشند : " عدم شرکت و تحریم انتخابات، برانداز نظام تلقی می شود !" نظام اسلامی  نزد افکار جهانی بیش از پیش رسوا و منفور هست. مردم باید بدانند که رژیم به حضور و مشارکت آنان نیاز دارد تا به جهانیان بگویند که هنوز پایگاه طبقاتی در بین خلق های ستمدیده ایران دارند. پس تحریم فعال انتخابات از طرف مردم در شرایط فعلی و فشار از پائین به رژیم اسلامی، جامعه را آبستن حوادث غیر قابل پیش بینی خواهد کرد که این حوادث ، اعتصابات کارگری در سطح وسیعی در پی خواهد داشت و روند سرنگونی را تسریع خواهد کرد. در انتها باید بگوئیم فقدان یک اپوزیسیون دمکرات باعث طولانی شدن عمر رژیم اسلامی است. زمان آن فرا رسیده که جریان های آزادیخواه و دمکرات به عنوان نیروی جانشین خود را سامان دهند تا با این سازماندهی جدید بتوانند در راستای سرنگونی رژیم اسلامی وارد عمل شوند!

 پس:

1ـ  با تحریم فعال انتخابات،  مرگ رژیم ضدانسانی  جمهوری اسلامی را تسریع کنید!   2ـ حوزه های انتخاباتی را با ابتکارات گوناگون به صحنه نبرد با رژیم پوسیده اسلامی تبدیل کنید!

خرداد1392   ژوئن 2013