نتایج انتخابات پارلمان عراق که در روز هفده اسفندماه گذشته آغاز شد. بالاخره پس از چند هفته اعلام شد. پارلمان عراق 325 نماینده داردکه بر اساس اعلام كميسيون عالی مستقل انتخابات عراق، ائتلاف " العراقيه " به رياست " اياد علاوی " نخست وزير اسبق عراق توانست 91 كرسی از 325 كرسی پارلمان را بدست آورد. ائتلاف دولت قانون به رهبری المالكی نيز 89 كرسی و ائتلاف ملی عراق به رهبری سيد "عمار حكيم " رئيس مجلس اعلای اسلامی عراق71 كرسی و ائتلاف كردستان عراق نيز به 43 كرسی پارلمان عراق دست پيدا كردند. مابقی كرسی ها را ديگر ائتلاف ها و نامزدهای مستقل كسب كردند. بر اساس این انتخابات ائتلاف العراقیه به رهبری ایاد علاوی، شیعه سکولار و نخست وزیر موقت سابق این کشور پیروز اعلام شد.

 

پس از اعلام نتایج " آد ميلكرت " نماينده سازمان ملل در عراق هم تاكيد كرد كه انتخابات عراق با موفقيت و شفاف و صحيح برگزار شد. وی از همه ائتلاف ها و گروه های سياسی عراقی خواست كه نتايج اعلام شده را بپذيرند. لیست العراقیه به رهبری ایاد علاوی در حالی پیروز این انتخابات شده است که از شانس چندانی برای تشکیل کابینه برخوردار نیست . 91 کرسی این لیست بسیار کمتر از تعداد آرای لازم ( نصف به اضافه یک ) برای تائید صلاحیت نخست وزیر است . به احتمال زیاد در عراق کابینه ائتلاف ملی تشکیل خواهد شد. مشابه آنچه که در لبنان تشکیل شد ، با این تفاوت که در لبنان سنی ها در راس دولت هستند ولی در عراق شیعیان در راس قدرت خواهند بود. روند تشکیل دولت جدید در عراق می تواند مدتها طول بکشد. پیش بینی می شود کشمش بر سر تشکیل دولت جدید تا تابستان آینده ادامه یابد، احتمال به خشونت کشیده شدن نزاع های سیاسی وایجاد بی ثباتی در عراق است. روز یکشنبه 29 مارس  چند انفجار در بغداد 5 کشته و 26 زخمی برجای گذاشت این انفجارها جناح علاوی را هدف قرارداده است.

 

رژیم اسلامی ایران که در زمان اشغال عراق در سال 2003 همکاری نزدیکی با آمریکا داشت و بدون کمک آخوندها، آمریکا به هیچ وجه نمی توانست عراق را اشغال کند و طبق توافق با آمریکائیها و پرداخت هزینه سنگین توانست در سال 2005 اولین دوره انتخابات عراق دولت شیعی و دست نشان خود را به  حاکمیت نشاند. از این تاریخ به بعد رسما عراق حیاط خلوت آخوندها شد. ارسال سلاح، طرح و برنامه ریزی و اجرای عملیات تروریستی توسط نیروهای تندرو شیعه برای گرفتن امتیاز بیشتر در تقسیم غنائم پس از اشغال ،ارسال سرویس اطلاعاتی برای برنامه ریزی سیستم های اطلاعاتی در سراسر عراق ، اجرا سیستم تعقیب و مراقبت علیه نیروهای مخالف رژیم اسلامی ،سازماندهی سپاه بدر علیه مخالفان در خاک عراق، فشارها برای تلاشی نیروهای مجاهدین خلق ، بنا به درخواست جمهوری اسلامی حمله پلیس و ارتش عراق به قرارگاه اشرف و کشتن یازده تن از مجاهدین ،تبادل اطلاعاتی در سطح وسیع با دولت دست نشانده المالکی و ... آخرین همکاری رژیم با دولت المالکی، سازماندهی تجمع تعدادی محدود علیه مجاهدین در مقابل درب اصلی قرارگاه اشرف دقیقا دو هفته مانده به انتخابات پارلمان عراق به منظور مشغول کردن انرژی تشکیلاتی سازمان مجاهدین که مبادا آنان علیه دولت دست نشانده المالکی در این دوره انتخابات وارد میدان شوند.

 

توده های محروم عراق مخالف سر سخت دخالت های جمهوری اسلامی در امور داخلی عراق هستندمجموعه این دخالت ها باعث رشد تروریست وناامنی و تخریب کشور شان را در برداشته است و به همین دلایل مردم عراق از رژیم حاکم بر ایران بیزارند ! اعلام نتیجه انتخابات پارلمان و شکست المالکی پس از این حجم هزینه برای رژیم اسلامی یک شوک بود که نوکرانشان در راس دولت عراق جیغ بنفش می کشند و اعلام میکنند که: «شركتهاى جهانى كه سازمان ملل آنرا موظف به تهيه برنامه كامپيوترى براى شمارش آراى رأى دهندگان كرده است، وابسته به سازمان تروريستى مجاهدين خلق ايران مىباشد… كه اقدام به وصل بانكهاى اطلاعاتى كميساريا در بغداد نموده و به آن امكان مى‌دهدكه بانكهاى اطلاعاتى را از راه دور كنترل نمايد». ! تمام این وقایع نشاندهنده این است که از دست دادن موقعیت سیاسی در عراق برای رژیم اسلامی ایران بسیار سنگین خواهد بود بدین جهت سعی و کوشش و ميليونها دلار هزينه کرد  که در این دوره انتخابات هم مانند گذشته عوامل خودش پیروز شوند که چنین نشد. از این پس اگر دولت ائتلافی در عراق بوجود بیاید سعی خواهد کرد تا وزارت خانه های کلیدی در اختیار شعیان طرفدار رژیم اسلامی قرار گیرد. سئوالی این جا مطرح است که آیا امکان ائتلاف بین علاوی و المالکی با میانجی گری آمریکا و جمهوری اسلامی در این شرایط امکان پذیر است؟ آیا علاوی که یک شیعه سکولار است، می بایست در آینده طرح و برنامه رژیم اسلامی البته با توافق آمریکا را در عراق پیش ببرد( با آگاهی براینکه فعلا شریک منطقه ای آمریکا ، رژیم اسلامی است که  هر دو منافع مشترک  در خاورمیانه دارند) . به طور یقین تا تشکیل دولت جدید ـ دوران انتقال ـ جمهوری اسلامی از زمان استفاده خواهد کرد و ما شاهد عملیات انتحاری و بمب گذاری و  تهاجم مجدد به قرارگاه اشرف توسط دولت فعلی عراق خواهیم بود. می بایست از هم اکنون جهانیان را از ماجراجوئی آینده آخوندها در عراق مطلع کرد. برای جمهوری اسلامی، آینده و سرنوشت عراق به دلیل وجود منافع ملموس و جاری از جمله مشکلات حقوقی، سیاسی و اقتصادی به جا مانده از دوران جنگ از یک سو و چگونگی برقراری ترتیبات امنیتی در سطح منطقه و حضور نیروهای خارجی از سوی دیگر، اهمیتی دو چندان یافته است.

 

دو دیدگاه در جمهوری اسلامی در رابطه با عراق وجود دارد.1- سیاست بی‌ثبات‌سازی و تضعیف عراق 2- سیاست ایجاد ثبات در عراق

1- سیاست بی‌ثبات‌سازی و تضعیف عراق

 

این دیدگاه معتقد است که در طول سالیان دراز عراق همواره منبع تهدید امنیتی برای ایران بوده است و به دلیل حضور زمینه‌های بالقوة قدرت در عراق همچون منابع انرژی، جمعیت زیاد، جغرافیای سیاسی و ... این کشور در آینده نیز تهدیدی برای ایران به حساب می‌آید. براین اساس، حمله نیروهای اشغالگر به عراق و سرنگونی رژیم بعثی سبب تضعیف عراق شده است و لذا جمهوری اسلامی باید از فرصت فراهم شده استفاده نماید و با پیگیری سیاست تضعیف‌سازی و بی‌ثباتی محدود عراق، این کشور را از حالت یک عامل تهدید مهم امنیتی برای همیشه خارج سازد. همچنین این دیدگاه معتقد است هرگونه بی‌ثباتی در عراق از یک سو منجربه تأخیر انداختن تهدید آمریکا علیه جمهوری اسلامی و از سوی دیگر بالا رفتن قدرت چانه‌زنی آخوندها به عنوان یک کشور با نفوذ و تأثیرگذار در صحنه عراق می‌گردد.

 2- سیاست ایجاد ثبات در عراق

برخلاف دیدگاه اول، این دیدگاه معتقد است که شرایط منطقه‌ای و جهانی به گونه‌ای است که هر گونه بی‌ثباتی و ناامنی در عراق نه تنها منجر به گسترش حضور و دخالت نیروهای خارجی در صحنه عراق می‌شود بلکه هزینه‌های امنیتی و سیاسی زیادی را به لحاظ ایجاد ناامنی در طول مرزهای طولانی دو کشور و همچنین تمایلات تجزیه‌طلبی و آثار زیانبار آن بر امنیت جمهوری اسلامی، به همراه خواهد آورد.

 

تحلیل حاضر با در نظر گرفتن این پیش‌فرض که هر گونه بی ثباتی در صحنه سیاسی عراق منجر به تحمیل هزینه‌های امنیتی زیاد بر منافع جمهوری اسلامی می‌گردد، اتخاذ سیاستی چند مرحله‌ای مبتنی بر همکاری در جهت ایجاد امنیت، ثبات، تعادل و تعامل از سوی جمهوری اسلامی  را بهترین راه حل در برخورد با عراق جدید در نظر می‌گیرد.

 

به نظر نگارنده عقب نشینی برای رژیم اسلامی در عراق و افغانستان یک قدم نزدیک شدن به سرنگونی نظام می انجامد، این را جمهوری اسلامی از همه بهتر می داند. پس سیاست بی‌ثبات‌سازی و تضعیف عراق ، بهترین راهبرد برای جمهوری اسلامی است.

 

 

مجیــد مشیــدی

1 آوریل 2010

 

یادداشت‌های روز "، ویژه سایت دیدگاه نوشته می‌شوند. در صورت تمایل به بازتکثیر متن، لطفا منبع را

"یادداشت‌های هفته سایت دیدگاه" قید کنید  .